บทที่ 103 แอนดี้และโนอาห์ อาจเป็นบุตรชายของคุณ

"ใครน่ะ!" โนล่าหันขวับ ระแวดระวังตัวขึ้นมาทันที พร้อมกับคว้าของประดับชิ้นเล็กๆ แถวนั้นมาเป็นอาวุธ

"ผมเองครับแม่" น้ำเสียงของเจมส์ราบเรียบ ทว่าแววตามีร่องรอยของความหงุดหงิดเจืออยู่

"เจมส์หรอกเหรอ แม่นึกว่าคนอื่นเสียอีก" โนล่าแตะจมูกตัวเองอย่างเก้อเขิน ก่อนจะแสร้งทำเป็นวางของประดับชิ้นนั้นกลับคืนที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ